กงซุน หลี่ ผู้เล่นที่ทำผลงานน่าผิดหวังในการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศประจำปีของ KPL ได้ประกาศเลิกเล่นแล้ว ซึ่งส่งผลกระทบอย่างมากต่อสไตล์การยิงปืนแบบหยวนหลิว (ตอนที่สาม)

2026-11-21 13:54

X9p1iXrX8qDRmi3wK5DoaXZTThsrgeFkdE0S0vAm.jpg


ในเกม Honor of Kings ถ้าคุณเล่นแมตช์ทั่วไปไปสักพัก คุณจะสังเกตเห็นปรากฏการณ์แปลกๆ อย่างหนึ่ง นั่นคือ ตัวละครสายโจมตีทางกายภาพมักจะได้รับทรัพยากรมากที่สุดเสมอ ทุกคนจำเป็นต้องพัฒนาและแข็งแกร่งขึ้น แล้วทำไมตัวละครสายยิงถึงได้รับความสำคัญมากกว่า? พวกเขาใช้ข้ออ้างว่า "ช่วงท้ายเกม" เพื่อฟาร์มไปทั่วทุกที่ กล้าบุกเลนกลางและป่า และรีบวิ่งไปเลนบนอย่างไม่สมเหตุสมผลก่อนที่จะเทเลพอร์ตกลับมาที่เลนของตัวเอง ตัวละครสายเวทมนตร์มักจะเป็นฝ่ายที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด ตัวละครเวทมนตร์ประเภทโจมตีระยะไกลทำให้เลนเข้าใจง่าย ด้วยสกิลที่โจมตี หลบหลีก และลดสถานะ พยายามสร้างสภาพแวดล้อมที่ดีให้กับทีม แต่แล้วตัวละครเวทมนตร์ประเภทโจมตีรุนแรงล่ะ?


ฮีโร่สายโจมตีทางกายภาพที่มั่นใจในตัวเองมากเกินไป


พูดให้เข้าใจง่ายๆ ฮีโร่อย่างหนูวา แองเจลา และเสี่ยวเฉียว ที่ได้เปรียบด้านเศรษฐกิจ จะต่อสู้ไปทั่วทุกหนทุกแห่ง คอมโบอันรุนแรงและการซุ่มโจมตีในพุ่มไม้ของพวกเธอ น่ากลัวกว่าจังเกิลเลอร์เสียอีก พวกเธอหาเงินจากคิลและแอสซิสต์ โดยไม่สนใจทรัพยากรในป่าเลย หลังจากการต่อสู้เล็กๆ พวกเธอก็แค่กลับไปเก็บครีป พวกเธอไม่เคยขอบัฟสีน้ำเงิน อาศัยสติปัญญาในการเอาชนะล้วนๆ พวกเธอเลือกจังหวะที่เหมาะสมในการเข้าปะทะและเก็บเกี่ยวผลตอบแทน สังเกตแผนที่ย่อ ใส่ใจตำแหน่งของศัตรู และสร้างความได้เปรียบอย่างต่อเนื่อง พวกเธอยังช่วยรับผิดชอบงานของจังเกิลเลอร์ ทำให้จังเกิลเลอร์สามารถฟาร์มได้อย่างสบายใจตลอดทั้งเกม พวกเธอคือจังเกิลเลอร์ตลอดกาล


ณ จุดนี้ เพื่อนร่วมทีมของตัวโจมตีทางกายภาพเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ พวกเขาเชื่อว่าทองของเมจถูกขโมยไป พวกเขากำลังแย่งคิล แย่งครีป และซัพพอร์ตของพวกเขากำลังถูกกลั่นแกล้งอย่างไม่เป็นธรรม พวกเขายังกล่าวหาเมจว่าจงใจแย่งฟาร์มในเลน พยายามทำให้พวกเขาหัวเสีย และถึงกับตั้งคำถามว่า "ทำไมเมจถึงต้องการทองมากมายขนาดนั้น?" พวกเขารู้สึกว่าตัวเองถูกลดทอนความสำคัญและถูกบังคับให้เป็นทาสของเมจ ข้อได้เปรียบที่ดีถูกถ่ายโอนไปยังจังเกิลเลอร์และแครี่แมนที่กำลัง "พัฒนา" เพียงเพราะพวกเขาเป็นตัวโจมตีทางกายภาพ เมื่อเวลาผ่านไปและทองของพวกเขาตามทัน สถานะของพวกเขาก็ลดลง และพวกเขาถูกบังคับให้ยืนอยู่ด้านหลังด้วยความกลัวว่าแอสซาซินจะวนเวียนมาดักโจมตี แครี่แมนมีซัพพอร์ตเป็นฐาน จังเกิลเลอร์มีความคล่องตัว ในขณะที่เมจมีเพียงสกิลควบคุมฝูงชนเพื่อเอาตัวรอด


ทาจิบานะ อุเคียว: เริ่มต้นได้ดี แต่เจอปัญหาในช่วงท้ายเกม


ตัวอย่างนี้แสดงให้เห็นว่าฮีโร่สายโจมตีทางกายภาพหลายคนไม่เคยคิดถึงช่วงที่พลังของพวกเขาสูงสุด พวกเขาคิดว่าสิ่งที่ดีที่สุดยังมาไม่ถึง พวกเขาไม่รู้เลยว่าจุดสูงสุดของพวกเขาได้ผ่านไปแล้ว และเมื่อถึงเวลาที่จะปลดปล่อยศักยภาพเต็มที่ พวกเขากลับเลือกที่จะจมอยู่กับการทำงานหนัก แม้กระทั่งขโมยทรัพยากรที่คนอื่นสะสมมาอย่างยากลำบาก พวกเขาเหมือนเสือที่สู้ได้แต่กับเสือและหมูเท่านั้น ทาจิบานะ อุเคียว ก็เป็นหนึ่งในตัวอย่างนั้น เขาปรากฏตัว 31 ครั้งด้วยอัตราการชนะ 38.7% เขาเก่งในการกำจัดเป้าหมายเดี่ยว แต่พลังของเขาสูงสุดในช่วงต้นเกม เขาไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ที่เสียเปรียบได้ และมีโอกาสผิดพลาดน้อยมาก แม้แต่คอมโบสกิลของผู้เล่นมืออาชีพอย่าง A211 ก็ยังสร้างความเสียหายได้น้อย เขาใช้สกิลการเคลื่อนที่ของเขาเป็นเครื่องมือเอาตัวรอด ล้มเหลวในการบุกทะลวงแนวหลัง ซึ่งเป็นจุดอ่อนร้ายแรง เมื่อเจอกับทีมที่ประกอบไปด้วยแทงค์ทั้งหมด ดาบของเขายังไม่สามารถแทงทะลุหัวใจของพวกเขาได้เลย


ที่มาของภาพ: อินเทอร์เน็ต

ล่าสุด
ข่าวเพิ่มเติม